Son günlerde tuhaf birşeyler oluyor bana. Sanki sihirli bir el dokundu hayatıma. Nereden ortaya çıktığı belirsiz bir huzur çöktü hayatıma. Nasıl oldu bilmiyorum ama iyi de oldu. Yalnız bu huzurla birlikte çevremdeki insanlara davranışlarım da değişti. İlginç bir şekilde beni hayatlarından çıkarmaları için uğraşıyorum. Ama bunu can sıkarak yapmıyorum. Yavaş yavaş alıştırıyorum. Neden yaptığımı da bilmiyorum. Sözde yeni insanları da almak istemiyorum hayatıma. Ama eminim ki yeni birileriyle tanışıncaya kadar devam eder bu söylem. Nasıl olsa her kim olursa olsun yine kollarımı açarak karşılayacağım hayatıma dahil ederken.
Ama herşeye rağmen huzur çok iyi birşey. Bakalım yarın sabah da aynı şeyi söyleyecek miyim yalnız kaldığım bayram sabahında. Neden böyle yaptım bilmiyorum. Üzerine bir de hasta oluyorum. Yazlığa da gidemeyeceğim herhalde. Aferin çok güzel oldu. Tek başına takıl evde. Kimbilir belki de böylesi daha güzeldir. Belki de çevremdekileri bensizliğe değil de kendimi yalnızlığa alıştırıyorumdur.
Ya da bir diğer alternetif!! Huzur insan beynini uyuşturarak sağlıklı düşünmesini engelliyor. Evet evet kesin!! Bu durumu açıklayacak başka bir çıkar yol bulamadım :)))) Ama bu da güzelmiş. İyice şuursuz olmak. Şuursuz Zeynep :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder