Cuma, Kasım 25, 2011

Günler amaçsızca ve hızla akıp giderken...

Bu işte bir tuhaflık var. Gerçekten! Hem zaman hızla akıp gidiyor, hem de tamamen avare ve amaçsızca geçip gidiyor. Tuhaf olan kısmı bu değil. Tabii ki arada bir zaman hızlanmış gibi gelebilir, amaçsızca rüzgarın seni savurduğu yere doğru hiç düşünmeden hiç karşı koymadan gidebilirsin. Ama sonuçta tüm bunlar bir tedirginlik, bir rahatsızlık ya da ne bileyim huzursuzluk falan yaratmalı. İşte tuhaflığın başladığı nokta da burada. Bundan hiç rahatsız değilim. Oooooh nerede akşam orada sabah misali oradan oraya plansızca sürükleniyorum. Yıllardır kendimi planlı yaşamak için o kadar çok sıkmışım ki bundan birazcık vazgeçmeye kalkıştığım anda tüm dengem şaşıyor. Hiç ortam olmadı ki benim. Her zaman en uçlarda yaşadım hayatı. Ama bu ucuna bugüne dek geçmemişim demek ki. O yüzden çok değişik gelmiş olmalı.

Güzelmiş gerçekten. Ne plan ne program! Rüzgar nereden eserse essin dünyada neler olursa olsun. Umurumda değil. Hayat bana güzel galiba gerçekten Gülçin'in dediği gibi. Gerçek ya da sahte olsun sonuçta geçen zaman keyifli. Biraz da böyle devam edelim bakalım nasıl olacak. Zaten plansız yaşayamam ki ben biliyorum ;)

Yok yok herşey yolunda. Yakında normal?!? halime dönerim nasıl olsa.

Hiç yorum yok: