Pazar, Mart 19, 2017
Bir Kokunun Peşinde...
Dışarıda kuvvetli bir fırtına var. İçimdeki fırtına sona erdiğinde başladı. En son penceremden çiçek açmış ağaçları seyretmiştim. Yarın sabah uyandığımda bana huzur ve mutluluk veren çiçekler de gitmiş olacaklar.
Fırtınanın savurduğu parçalar dışarıda sağa sola çarparken ben çiçekleri düşünüyorum acaba evimin duvarlarına çarpıyor mu diye. Çünkü onları düşünmezsem yine başka şeyler düşüneceğim ve yine dağılıp gidecek tüm düşünceler benim gibi. Şimdi dışarıda olmak istiyorum. Yağmurun, rüzgarın ve uçuşan çiçeklerin ortasında. Kollarımı açıp derin derin nefes almak istiyorum. Sonra rüzgar kuvvetlensin ve beni de uçursun istiyorum. Bilmediğim bir yere götürüp, bilmediğim yerdeki bilmediğim bir duvara çarpsın istiyorum üzerinde çiçek resimleri olan. Resim yapmak istiyorum, sürekli resim yapmak istiyorum. Geniş boşlukların, çiçek açmış büyük ağaçların resimlerini yapmak istiyorum. Sonra rüzgarı çizmek istiyorum oradan oraya savrulan. Rüzgarla birlikte savrulan ruhumu da çizmek istiyorum rengarenk halinden siyaha bürünüşünü çizmek istiyorum en çok.
Tüm bunlardan önce dünden beri kafamı kurcalayan kokunun nereye ait olduğunu bulmak istiyorum. Bir keyif akşamı dışarıdan sipariş ettiğim yemeğin yanında gelen ıslak mendil. Öyle tanıdık ki koku. Bir süre bekledim aniden hatırlarım nasıl olsa diye. Olmadı. Önce sevgililerimden birinin kokusu dedim. Değil. Öyle olsa bu kadar huzur ve güven uyandırmazdı. Sonra sevdiğim insanları düşündüm. Birinin parfümüne benziyor olabilir miydi? Deterjanı? Kendimi mutlu hissettiğim bir evin oda kokusu? Öyle ya bu kadar huzur ve güven ancak böyle hissedilebilirdi. Sevdiğim marka bir bebek kolonyası? Yok bir türlü çıkmıyor. Çöpe atmaya yeltendim kaç kez. Ama elime alınca sıkı sıkı sardığım paketini karşı konulmaz bir istekle açıyorum ve tek nefes sonunda kapatıp yine koltuğun kenarına koyuyorum. Her yeri topladım o mendil paketi duruyor. Toz aldım yine kaldıramadım. Ne kokususun bilmiyorum ama beni rahat bırak artık. Bir daha da oradan yemek söylersem! Başka birşey düşünemez oldum. Neyse fırtına arada iyice şiddetleniyor da uçuşan zavallı çiçekleri düşünüyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)