Bugün günlerdir süren sessizlik ve durgunluk tuhaf bir şekilde son buldu. Zorunlu olarak hayatıma hareket girdi. (Gerçi dün de böyle zorunlu bir hareket olmuştu. Söz verdiğim için gitmek zorunda kalmış ve makyajsız, gayet pis ve pespaye de olsa doğum yapmak üzere olan arkadaşıma gittim dün akşam Bernayla. Ama dönüşte hayatımdaki hareketsiz durum devam etmişti.) Yurtdışından gelen annemin kuzenini görmeye gittik. Sonrasında da biraz daha kendime geldim. En önemli gelişme de kendime acımayı bırakmış olmam.
Yalnız aklıma takılan bir soru var bugün. Sadece onu düşünüyorum. Ahmet sen biliyor musun acaba? Ama şimdilik bilemezsin. Bugüne dek zorunluluktan ötürü birlikte yatmak zorunda kaldığım kız arkadaşlarım dahil hiç kimsenin yanında rahat, deliksiz ve huzurlu bir uyku uyuyamadım ben. Acaba seninle o özlediğim uykuya dalabilir miyim? Buna takıldı aklım. Ve nedense senin yanında yatarken çok rahat uyurmuşum gibi geldi. Çok saçma değil mi? Zerre kadar güvenmediğim birisinin beni huzura kavuşturacağını düşünmek.
Aman zaten hayat saçma!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder