Çocuk Gibiyim Bugünlerde

Mızmız bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Hemen her şeyden alınabiliyorum. Ufacık bir bakış, o an cevaplanmayan bir mesaj bile dünyamı başıma yıkmaya yetiyor.

Tembel bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Yapmam gereken yığınla iş varken kılımı kıpırdatmak bile zor geliyor. Bazen öylece oturup kalmak istiyorum saatlerce.

Oyunbozan bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Sohbetin en güzel anında ne oluyorsa ya herkesin içini karartacak bir şey söylüyorum ya da olmadık bir şeyden hır çıkarıyorum.

Kıskanç bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Birbirleriyle tanıştırdığım arkadaşlarım iyi anlaşmaya başladıklarında içerliyorum. Hayatımda ilk kez arkadaşlarımı birbirlerinden kıskanıyorum ve en çok da bunu hissetmek bana dokunuyor.

Bencil bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Ben gittikten sonra buralarda hayatın olağan seyrinde akacağını düşününce üzülüyorum. Ben gittikten sonra onlar da yeniden başlasın istiyorum.

Oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibiyim…
Yaşarken bile doyamadığım şehrimden ayrılacağımı düşündüğümde, en sevdiği oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibi tüm keyfim kaçıyor, her şey anlamını yitiriyor.

Korkak bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Yeni başlayacağım hayatı düşününce, bazen birdenbire her şey gözümde büyüyor ve yapamamaktan korkuyorum. Tüm heyecanım yok oluyor.

Yaramaz bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Nasıl olsa yakında yapamayacağım diye aklıma gelen ne kadar gereksiz, absürd şey varsa hepsini yapıyorum. Yaptıktan sonra da haylazca gülümsüyorum.

Heyecanlı bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Yaklaşık bir hafta sonra yaşamaya başlayacağım yeni hayatımı düşündükçe çocuksu bir sevince kapılıyorum. Yapacaklarımı düşünüp eğleniyorum.

Sabırsız bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Bazen de zaman çabuk geçsin istiyorum. Çabuk çabuk geçsin ve gitme vaktim gelsin. Bir an önce gidip yepyeni hayatıma başlayayım. Koşturayım, yorulayım ama sonuna kadar zevk alayım istiyorum.

Hayalperest bir çocuk gibiyim bugünlerde…
Daha evi tutmadan alacağım eşyaları düşünüyorum. Olmayan eşyalarımı olmayan evimde yerleştiriyorum. Sonra henüz tanışmadığım öğrencilerimle vakit geçiriyorum. Daha belirlenmemiş olan odamda masamın üzerine neler yerleştireceğimi ve nasıl bir masa lambası alacağımı hayal ediyorum.

Tüm bu çocuksu ruh halinin içinde, hayalperestliğim tavan yaptığında, Küçük Mucizem de devreye giriyor. O hayallerimi anlatırsam deli olduğumu düşünülebileceği için kendime saklıyorum.

İyi ki varsın ve iyi ki girdin hayatıma Küçük Mucizem. Böyle mucizeler yaratmaya devam et ne olur ve hiç yokolma. Çocuksu ruhunu da asla kaybetme. Biz iki çocuk sonsuza dek mutlu yaşayalım.

Ve içimdeki hayalperest çocuk galip gelip, içimdeki diğer çocukları susturur. Hayat seni seviyorum! Bir de Küçük Mucizem’i.